Joseph Jagger: a estratexia de ruleta en Montecarlo

O que amosan os documentos

Joseph Hobson Jagger naceu o 2 de setembro de 1830 en Shelf, entre Bradford e Halifax. Casou con Matilda Townend aos vinte anos e tiveron catro fillos. Traballou toda a vida no comercio de panos: como almacenista, como socio dunha fábrica que encolaba fío de urdime e como acabador de panos en Manchester. O censo de 1861 chámao axente de algodón e estofas e o seu testamento de 1881, fabricante. Ningún documento o chama enxeñeiro. Esa palabra, e «mecánico», veñen dos libros sobre Montecarlo.

En abril de 1860 quebrou o seu negocio de Manchester, e a London Gazette incluíuno entre os debedores insolventes que serían oídos no castelo de Lancaster. O seu fillo máis novo tiña dous anos. A súa biógrafa Anne Fletcher, a súa sobriña-tataraneta e historiadora do patrimonio, atopou os avisos e descubriu que a familia aínda pagaba débedas quince anos máis tarde. Non atopou ningunha bancarrota en 1880 nin en 1881, aínda que varios xornais a situaron despois alí.

A historia tal e como se imprimiu por primeira vez

O relato máis antigo é o Monte Carlo Anecdotes and Systems of Play (1901) de Victor Bethell. Bethell chámao «Jaggers», un home de Yorkshire e mecánico de oficio, e non dá nome de pía nin ano. Segundo el, Jaggers contratou seis empregados, sentounos en mesas diferentes para anotar todos os números durante o día e ao cabo dun mes atopou un punto débil en cada roda. El e os seus homes gañaron £120 000. O casino comezou a mover as rodas de mesa en mesa cada noite, e Jaggers distinguíaas por pequenas marcas, un rabuño ou unha mota na pintura. Perdeu £40 000 do gañado e marchou con uns £80 000, que ao cambio da época de 25 francos por libra son dous millóns de francos. A única data de Bethell é que todo isto ocorreu «hai máis de vinte anos».

Bethell escribía dúas décadas despois dos feitos e non nomea ningunha testemuña. Fletcher buscou na prensa local, nacional e estranxeira e non atopou ningunha noticia da vitoria, e cando o seu pai lle escribiu ao casino dixéronlle que os seus papeis do período foran destruídos.

Como medrou a historia

Cada escritor posterior engadiu algo, e esas adicións son o que a maioría da xente coñece.

Cando estivo alí

Fletcher data a primeira visita en 1880 ou 1881 a partir de catro probas. Jagger falta no seu propio fogar no censo de abril de 1881, onde a súa muller figura como cabeza de familia. Unha escritura de agosto de 1881 sitúao no número 6 de Greaves Street, Bradford, unha casa que mercou ese ano, e en outubro fixo o testamento dun home con bens. A cuarta é o único obxecto que se conserva, unha chave conmemorativa nun estoxo de agasallo, gardada na familia. A súa inscrición, dos seus «amigos e admiradores», fala do seu éxito na ruleta contra a banca de Montecarlo «durante un período de catro anos» e está datada o 1 de maio de 1884.

Fletcher le isto como varias estadías entre arredor de 1880 e 1884, non unha soa semana. Canto tempo observou e canto tempo xogou non consta en ningún lugar.

Quen foi con el

Os seis empregados de Bethell non están documentados, e Fletcher sinala que a sala só tiña entón catro ou cinco mesas de ruleta. Unha tradición familiar, escrita por un amigo que vira cartas destruídas despois, di que o seu fillo maior Alfred foi con el. Fletcher engade un sobriño, Oates Jagger, maquinista de ferrocarril, en vista da súa riqueza posterior sen explicar; esa é unha inferencia súa. Outra rama da familia dixo sempre que foi co seu capataz. O diñeiro para a viaxe pedíuselle prestado a familiares, un dos cales, un curmán, consta que recuperou o prestado.

O que fixo o casino

Tamén aquí Bethell é a primeira fonte. Di que o casino comezou cambiando as rodas de mesa cada noite e, cando iso fallou, mandou un home á empresa parisiense que as fabricaba. A empresa construíu un novo xogo de rodas con tabiques móbiles, de modo que unha caselaequipamentoCaselaCada un dos 37 compartimentos numerados do rotor. Tamén: oco, cela.Ler todo → que un día estaba fronte ao cerorodaCeroA única casela verde, que non está cuberta por ningunha aposta simple, de ducia nin de columna; a orixe da vantaxe da casa. Tamén: cero único, 0.Ler todo → podía estar noutro sitio ao día seguinte. Polovtsoff, que presidiu o International Sporting Club de Montecarlo nos anos 1930, di o mesmo: rodas novas con pezas intercambiables, mesturadas cada día. As rodas vellas foron substituídas, non reparadas.

A comprobación matinal de todas as rodas cun nivel de burbulla está ben documentada. Adolphe Smith viuna arredor de 1912 e Polovtsoff descríbea en 1937. Ningún dos dous di que comezase con Jagger, e ningún documento do casino vincula calquera destas medidas con el.

Casino de Monte-CarloMedir fisicamente unha roda

Que tamaño ten que ter un nesgo

A estratexia de ruleta de Joseph Jagger, segundo a conta a historia, consistía en apostar aos números que favorece unha roda, e iso só paga a partir dun limiar. Un plenoapostaPlenoUn só número; paga 35:1.Ler todo → paga 35 a 1, así que un número ten que gañar máis a miúdo ca unha vez cada 36 xiradas para que apostar a el dea algo. Nunha roda de cero único sen nesgo gaña unha vez cada 37.

Supoñamos que os empregados rexistraron unha roda durante un mes a 500 xiradas ao día: 15 000 xiradas. Un número normal sairía arredor de 405 veces, con 20 de marxe arriba ou abaixo. Un número que saíse 465 veces estaría tres destas marxes por diante, o que a sorte soa case nunca consegue. Tal número gaña unha vez cada 32 xiradas, aproximadamente, e unha aposta a el dá un 11,6%: 36 fichasdiñeiroFichaUnha peza que representa un importe fixo e que se pon no tapete para apostar. En inglés tamén «check».Ler todo → de volta por cada 32,3 apostadas. Un mes de reconto paciente abonda para atopar un defecto desa magnitude e é demasiado pouco para atopar un moito menor. As 500 xiradas ao día son unha suposición para o cálculo; ninguén rexistrou a que velocidade xiraban aquelas mesas.

Tamaño da mostraAposta a pleno na ruleta

Despois

Jagger non mercou unha mansión. En 1881 mercou o número 6 de Greaves Street, en Little Horton, Bradford, e nos dez anos seguintes máis ou menos, segundo a conta de Fletcher, polo menos trinta e dúas casas en fileira nas proximidades, alugadas ou habitadas por familiares. Ela cre que lles deu aproximadamente un terzo do diñeiro aos dous homes que foron con el. Non hai sinal de que fixese pública a vitoria. Morreu no número 25 de Greaves Street o 25 de abril de 1892, aos 61 anos; o certificado de defunción indica diabetes. Está enterrado na capela de Bethel en Shelf, preto de onde naceu. O valor neto do seu patrimonio era de £1 710.

A canción

«The Man Who Broke the Bank at Monte Carlo» cantouse por primeira vez en 1892, o ano en que morreu Jagger, e a súa familia creu durante moito tempo que trataba del. Non era así. Fred Gilbert escribiuna despois da racha de Charles Wells de 1891, que encheu os xornais (ver O home que fixo saltar a banca). Charles Kingston dixo o mesmo en 1925: a honra foi para o estafador que veu despois do home de Yorkshire.

Preguntas