O home que fixo saltar a banca

Quen era

Charles Deville Wells (1841–1922) era un enxeñeiro e estafador reincidente que conseguía diñeiro de investidores para inventos que non existían. En xullo de 1891 chegou a Montecarlo con £4 000 desa procedencia. En cinco días fixo saltar a banca, é dicir, esgotou varias veces a reserva de efectivo dunha mesa, e marchou con arredor de £40 000 segundo a súa propia conta, varios millóns de libras de hoxe.

A ruleta de Montecarlo

Que fixo en realidade

Dicía que tiña un sistema infalible e nunca dixo cal era. As testemuñas non viron ningún patrón evidente na súa maneira de xogar e ningunha fonte fiable nomea un método; a MartingalaestratexiaMartingalaProgresión que dobra a aposta despois de cada perda. Mira a sección de estratexias para ver o que fai e o que non fai.Ler todo → que se lle atribúe a miúdo é só unha suposición. Case non importa: todos os sistemas no tapeteequipamentoTapeteA grella de apostas impresa na mesa. Tamén: mesa, pano.Ler todo → teñen o mesmo valor esperadomatemáticasValor esperadoO resultado medio por aposta a longo prazo. −1/37 do importe apostado en todas as apostas europeas estándar.Ler todo →, así que fixese o que fixese, o resultado foi unha longa racha de sorte. A probabilidadematemáticasProbabilidadeA posibilidade dun resultado, de 0 a 1 ou do 0% ao 100%. Un número: 1/37 = 2,70%.Ler todo → dunha racha de sorte tan longa como a súa é pequena para un xogador concreto e grande para os miles de persoas que pasan por un casino nunha tempada. Alguén ía ser Wells. Foi Wells.

A canción

«The Man Who Broke the Bank at Monte Carlo» (1892), de Fred Gilbert, cantada por Charles Coborn, foi un éxito enorme nos music-halls de Londres e pasou a América. O seu narrador pasea polo bulevar con aire independente, e desde entón a expresión «facer saltar a banca» significa unha ganancia espectacular. A canción non menciona a segunda visita.

A segunda visita e despois

Wells volveu aquel outono e gañou outra vez, pero perdeu unha parte do diñeiro nunha visita no inverno de 1891–92. Gastou moito nun iate de luxo, o Palais Royale, con diñeiro dos investidores; nunca chegou a Montecarlo. A finais de 1892 a policía francesa detívoo en Le Havre e en marzo de 1893 un tribunal de Londres condenouno a oito anos de traballos forzados por fraude. Foi liberado en 1899, recibiu tres anos máis en 1906 por outra fraude e cara a 1911 dirixiu en París un banco falso que prometía un 1% ao día, o que o levou a un cárcere francés. Morreu en Londres en 1922. O casino, que pagara £40 000 en 1891 e recibiu máis ca iso en publicidade, saíu moi ben parado del.

Por que importa a historia

É o caso máis claro dun sistema que «funciona» e despois non. O sistema non fixo nada en ningún dos dous momentos; a sorte veu e marchou, que é o que, segundo as páxinas sobre a varianzamatemáticasVarianzaUnha medida de canto se dispersan os resultados arredor do valor esperado. Alta no pleno, baixa nas apostas simples.Ler todo →, ten que pasar. O casino perdeu unha semana e gañou unha lenda. Todos os sistemas vendidos desde entón teñen un Wells nos seus testemuños, e todos teñen unha segunda visita que o testemuño non menciona.

Preguntas